ฮ่าๆๆ

วันนี้อารมณ์ดีจังโว้ย

อยากบอกว่างานใกล้เสดแล้ว

งานที่ทำมาแทบตาย

งานที่ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่มันจะเสด

มันไม่มีกำหนด

แต่พอวันนี้มันใกล้แล้ว

เราจะได้กลับบ้านแล้วน้า

ฮ่าๆๆ

กรี๊ดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

มากมาย

วันนี้ดีใจนะแต่ยังงัยชั้นก้อยังไม่ได้เขียนจดหมายครั้งสุดท้ายที่เคยคิดไว้

ตอนอ่านข่าวเอสเจที่มีผู้หญิงตายอ่าที่ถ่ายรูปกะหมี

เห้อเค้าคงเส้าน่าดูที่เป็นแบบนี้

เคยได้ยินเรื่องจดหมายก่อนตายมะ

ก่อนหน้านี้

ชั้นอยากเขียนมันนะ

มันเส้ามากมากซะจนชั้นอยากเขียนมันขึ้นมา

แต่มันก้อไม่ได้หมายความว่าชั้นจะทำอะไรต่อจากการเขียนจดหมายนะ

ชั้นคงนอนหลับ

เหมือนเดิม

จดหมายลาจาก

มันคงเส้ามาก

ความเส้าในวันนั้นของชั้นมันเอ่อล้นในใจ

มีอย่างเดียวที่พูดกับชั้นคือ หัวใจของชั้นเอง

ได้แต่ปลอบโยนตัวชั้น

ให้มีกำลังใจให้หายใจต่ออีกเรื่อยๆๆ

ก้อไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม

แต่ตอนนั้นอยากเขียนมาก

เขียนตอนนี้ก้อคงไม่เหมือนตอนนั้นเพราะว่า

อารมณ์ความรู้สึกมันต่างกันมาก

ยอมรับนะว่าวันนี้ชั้นดีใจ

แต่ก้อเถอะมันเหมือนมีไรกะกุมจิตใจของชั้นอยู่มันไม่สามารถพูดไรได้

เหมือนหัวใจชั้นมีเริ่มอ่อนแรง รอพลังงานครั้งใหม่กลับมาชาร์ตจิตใจให้ดีขึ้น

ชั้นก้อยังรอแหล่งพลังงานที่ทำให้หัวใจชั้นดีขึ้น

หึหึ